Maar de problemen waarmee ontwikkelingshulp zich bezighoudt, zijn de wereld niet uit: honger, droogte, voedselschaarste, onderdrukking, slechte gezondheidszorg en onderwijs, gebrek aan schoon drinkwater en hygiëne, conflicten en ‘natuurrampen’ zijn aan de orde van de dag. Voor sommigen een bewijs van dat de hulp niet werkt, voor anderen reden om niet op te geven.

Buiten de wereld van de officiële ontwikkelingshulp om, voelen veel mensen, organisaties en bedrijven zich verantwoordelijk voor de wereld waarin zij leven. Zij willen ‘iets doen’. Particuliere burgerinitiatieven zijn talrijk, het bedrijfsleven doet aan ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’, jongeren doen vrijwilligerswerk in ontwikkelingslanden, en ook de traditionele ontwikkelingsorganisaties beraden zich op hun rol en verantwoordelijkheden. Ze zijn, met andere woorden, begaan met wat we maar even kortweg ‘armoedebestrijding’ noemen.

Waarom, en hoe doen ze dat? Wat denken ze te bereiken? Doet het ertoe of er vraag is naar hun initiatief? Hoe weten ze of ze verschil maken? Welke rol speelt eigenbelang – en hoe erg is dat? En welke rol vinden ze dat de overheid/de belastingbetaler moet spelen?

Over deze vragen praten we met en over o.a.

- Maastrichtse scholieren die via Global Explorations op locatie ontwikkelingsprojecten doen;
- Nelleke Barning over het Global Food Project van DSM (bedrijfsleven);
- Abakoula Argalales over zijn organisatie Aman Iman (particulier initiatief).

Hun verhalen en ervaringen worden van kritisch en opbouwend commentaar voorzien door mensen die juist wél in de officiële ontwikkelingshulp zitten:
- Jeroen de Lange, PvdA-woordvoerder internationale samenwerking 2e kamer;
- Eline van Drongelen, directeur van het Mondiaal Centrum Maastricht;
- Sara Kinsbergen, expert Particulier Initiatief CIDIN.

Datum: 23 mei 2012
Tijd: 20:00 tot 22:00 uur
Locatie: Centre Céramique, Avenue Céramique 50, Maastricht. Ingang aan de kant van het Plein.
Entree: Gratis
Gespreksleiding: Felix Meurders.
Meer informatie: www.sphinxmaastricht.nl
Dit debat is een coproductie van Sphinx Maastricht, NCDO en Het Wereldpodium.

Dit debat is een onderdeel van de zesdelige debatreeks over Ontwikkelingssamenwerking. Deze debatreeks is een initiatief van het NCDO en het Wereldpodium. Klik hier voor meer informatie over deze debatreeks. 

BAZOUQTilburg:

• is een bazaar van winkeltjes, kraampjes, toko’s, gecombineerd met werkplaatsen, ateliers, workshops, performances en proeverijen.
• biedt podia voor talentontwikkeling, muziek, dans en toneel.
• is een nieuwe vorm van een social enterprise ; hier kunnen o.a.startende innovatieve ondernemers, mensen die een baan zoeken, vrijwilligers en jongeren die een stageplaats zoeken zich presenteren en anderen ontmoeten.
• is de plaats waar succesvolle, kansrijke activiteiten van Huis van de Wereld een duurzame plek vinden.

BAZOUQTilburg is een beleving die je meevoert in andere sferen.
Dompel onder in geur, kleur en dynamiek.
De nieuwe duurzame activiteit op de Tilburgse evenementen-kalender.
Zo anders, zo nieuw, zo voor alle Tilburgers (en alle niet-Tilburgers).

Wanneer : zondag 10 juni 2012
zaterdag 1 september 2012
zondag 14 oktober 2012

Waar : Booghal in de Spoorzone.
Ingang NS-Plein 3,Tilburg
Tijd : 10.00u t/m 17.00 uur
Toegang : Gratis
Ga voor meer informatie naar www.bazouq.nl en www.huisvandewereld.nl.

BAZOUQTilburg is een initiatief van het Huis van de Wereld, tijdens de eerste editie zijn KART (Kinder AdviesRaad Tilburg) en Hall of Fame de partners en organiseren de T Games 2012, het enige festival van en door kinderen in Tilburg.

Zes Nederlandse debatpodia organiseren bijeenkomsten over vertrouwen in ontwikkelingshulp.

Terecht of niet, ontwikkelingshulp staat in een negatief daglicht. Veel Nederlanders lijken het vertrouwen te verliezen in de mogelijkheden van ontwikkelingsorganisaties om iets te doen aan de bestrijding van extreme armoede in het Zuiden.

Over dit gebrekkige vertrouwen in de hulp, organiseren zes debatcentra dit voorjaar bijeenkomsten. Is het wantrouwen in de hulp terecht? Moet en kan het worden hersteld? Hoe verklaren we de opmerkelijke paradox dat Nederlanders weliswaar hun vertrouwen in de hulp verliezen, maar zich wél in willen zetten voor een wereld met minder armoede? De debatreeks is een initiatief van het NCDO (www.ncdo.nl) en het Wereldpodium.

Op woensdag 18 april organiseerde Debat aan de Markt in Enschede een avond rond de vraag ‘Heeft de wereld Nederland nodig, of heeft Nederland de Wereld nodig. Hoofdgast was voormalig minister van ontwikkelingsamenwerking Jan Pronk. Ook spraken Gerrit Grotenhuis (algemeen directeur Rabobank Enschede) Lucy Engelen (landelijk voorzitter Partin) ir. Jan Vervoort (Stichting Hakkuna Matata) en Kwame Aviane (Afrika deskundige uit Ghana).

Op woensdag 25 april organiseert Arminius in Rotterdam samen met de debatsite Joop.nl een avond rond de vraag ‘Zijn nieuwe vormen van niet-institutionele ontwikkelingshulp een volwaardig alternatief voor de bestaande institutionele?’ Een van de gasten is journaliste Marcia Luyten. Meer informatie op www.arminius.nu.

Aanvang mei (datum staat nog niet vast) organiseert Lux in Nijmegen een avond rond de ‘My Own NGO’. Betrokkenen buigen zich over de vraag ‘Waar staan particuliere hulpprojecten ten opzichte van de ontwikkelingshulp gegeven door de Nederlandse overheid en internationale NGOs?’ Hoofdgast (onder voorbehoud) is Staatsecretaris Ben Knapen van Ontwikkelingssamenwerking. Verdere sprekers zijn Sarah Kinsbergen (onderzoeker, CIDIN) Annie Manders (Partin, onder voorbehoud). De presentatie is in handen van Lau Schulpen (CIDIN). Meer informatie op www.lux-nijmegen.nl.

Op woensdag 23 mei organiseert Sphinx in Maastricht een avond over de paradox ‘iedereen doet aan ontwikkelingshulp – ontwikkelingshulp werkt niet’. Hoofdgast is Jeroen de Lange, lid van de Tweede Kamer voor de PvdA en woordvoerder ontwikkelingssamenwerking. Verdere gasten zijn scholieren die ontwikkelingswerk gaan verrichten via Global Explorations, een vertegenwoordiger van een particulier initiatief uit Niger, een woordvoerder van DSM en het Mondiaal Centrum Maastricht. De gespreksleiding is (onder voorbehoud) in handen van Felix Meurders.

Op vrijdag 15 juni  organiseert het Groninger Forum in Groningen een avond over de vraag ‘Op welke leest schoeien we ontwikkelingssamenwerking anno nu?’ Sprekers worden te zijner tijd bekend gemaakt. Voor meer informatie op www.groningerforum.nl.

Op donderdag 6 september organiseert het Wereldpodium in Tilburg een avond over de vraag ‘Wat kunnen we doen om het negatieve beeld over ontwikkelingshulp te veranderen?’ Hoofdgast (onder voorbehoud) is misdaadverslaggever en groot voorstander van ontwikkelingssamenwerking Peter R. de Vries. Verdere gasten zijn Jan Drissen, directeur festival Mundial en Kees van den Broek, directeur Lilianefonds. Meer informatie op www.wereldpodium.nu.

]]> http://www.wereldpodium.nu/zesdelige-debatreeks-over-ontwikkelingssamenwerking/feed/ 0 http://www.wereldpodium.nu/hoe-kan-het-dat-de-ene-mens-de-ander-dit-aandoet-jobi-van-ven/ http://www.wereldpodium.nu/hoe-kan-het-dat-de-ene-mens-de-ander-dit-aandoet-jobi-van-ven/#comments Mon, 23 Apr 2012 09:25:03 +0000 admin http://www.wereldpodium.nu/?p=5935 Reactie bezoekers Wereldpodium 18 april 2012: Aan de vooravond van het Requiem voor Auschwitz

Naam: Jobi van Ven (69)
Woonplaats: Haghorst
Beroep: yogadocente
Samen met?
 “Ik ben alleen gekomen, maar ik denk dat er meer koorleden komen.”
Waarom hier?
“Ik ben lid van het gelegenheidskoor dat het Requiem voor Auschwitz zal uitvoeren. Ik wil graag meer horen over de achtergrond.”
Uw favoriete requiem?
“Het requiem van Brahms, prachtige muziek en een mooie tekst.”
Eerste reactie op het podium ..
“Een mooie, bijzondere avond. En de hapjes waren zalig.”
Minpuntje?
“Ik vond het deel over kunst na Auschwitz met de filosoof wat abstract, maar de musicoloog vond ik weer erg leuk.”
Opgemerkt:
“De hel in de teksten van Roger Moreno Rathgeb verwijzen niet naar de hel uit de bijbel maar naar de hel van Auschwitz. Dat geeft toch een ander perspectief op het werk. Niet het geloof maar het herdenken staat centraal. Dat vind ik prettig, want het leed is voor iedereen gelijk. Ik kan het requiem nu met meer overtuiging zingen.”
Wat neemt u mee?
“Letterlijk de muziek van Moreno’s band Tabor. Die melancholische, vrolijke liederen met tragische ondertoon raakten echt een snaar bij mij. Ik heb geld geleend van een medekoorlid om de CD te kopen. Meer figuurlijk neem ik de vragen mee die altijd weer opkomen rondom Auschwitz: Hoe kan het dat de ene mens de ander dit aan doet? Maar ook: Wat had ik gedaan?”
Komt u nog eens terug?
“Ik denk het wel. Ik was nog niet eerder bij een Wereldpodium, maar vond deze avond erg geslaagd.”

Naam: Hans Coninx (57)
Woonplaats: Tilburg
Beroep: directeur Basisschool De Cocon
Samen met?
“ Mijn zoon.”
Waarom hier?
“Ik kom vaker naar het Wereldpodium. De oorlog en klassieke muziek interesseren me beide, dus het thema sprak me erg aan.”
Uw favoriete requiem?
“Vooral de requiems van Fauré en Dvo?ák vind ik prachtig.”
Eerste reactie op het podium ..
“Een hele boeiende avond. Interessante sprekers, veel invalshoeken en ontroerende muziek. Een mooie opmaat ook naar het requiem zelf, ik ga een van de laatste kaartjes bemachtigen.”
Minpuntje?
“Nee, ik heb genoten. Ook al heb ik nu de halve finale wedstrijd van Barcelona gemist. ”
Opgemerkt:
“Een mevrouw uit het publiek vertelde dat ze zo getroffen was door een borstrokje dat ze in Auschwitz zag. Zelf is het beeld van een martelbank me intens bijgebleven na een bezoek aan Dachau. Opvallend dat een bepaald beeld een mens raakt en alles gaat vertegenwoordigen.”
Wat neemt u mee?
“Wat me trof was het grote taboe dat er bij de Roma en Sinti leeft rondom hun leed in de Tweede Wereldoorlog. En cultuurwetenschapper Huub van Baar had een erg verhelderend verhaal over de achtergrond en de oorsprong van de volken.”
Komt u nog eens terug?
“Ongetwijfeld. Het was een mooie avond, en het is leuk dit zo samen met mijn zoon te ondernemen.”

Interviews: Marga van Zundert
Foto’s: Wendy Presser

Donderdagen 11, 18 en 25 oktober, 1 en 8 november.

Stichting nieuwkomers en vluchtelingenwerk Brabant Centraal (SNV) presenteert het project ‘Stagecarrousel’ dat zich richt op een betere  arbeidsparticipatie van onze doelgroep. Via stages proberen we nieuwkomers en vluchtelingen relevante werkervaring op te laten doen in Nederland, zodat ze daarna zelfstandig kunnen participeren op de arbeidsmarkt.

Binnen het project is SNV op zoek naar stageplaatsen voor kleurrijke kanjers. Bent u nieuwsgierig naar deze deelnemers, dan kunt u kennis komen maken tijdens ons Stagecafé op maandag 16 april 2012.

Tijdens deze informele bijeenkomst kunt u als vertegenwoordiger uit het bedrijfsleven in gesprek gaan met de deelnemers. Leer ze kennen onder het genot van een drankje, een kop soep en een broodje en beslis zelf wat u kunt doen om deze gemotiveerde deelnemers op weg te helpen.

- U adviseert / coacht de deelnemer

- U helpt de deelnemer aan ingangen of een stageplaats door ze in uw eigen netwerk voor te dragen

- Heeft u zelf een stageplaats, dan is dat natuurlijk helemaal mooi!

Naam: Fred Greve (58)
Woonplaats: Goirle
Beroep: onderwijs auditor
Samen met: echtgenote
PVV –standpunt: Als ze aan de macht komen, ga ik emigreren. Ik heb vanmiddag nog eens een artikel van Menno ter Braak uit 1937 gelezen over de opkomst van fascisme. Hij wijst wrok, onvrede en rancune aan als belangrijkste oorzaak. Verontrustend is dat Ter Braak ook zegt dat er niet veel tegen te doen is omdat de wrok geen reële basis heeft.
Opmerkelijk: Herman Vuijsje en Willem Schoonen leken bang om politiek correct te zijn. Jan Jaap de Ruiter had daar gelukkig minder last van.
Minpuntje: Helaas pakte Willem Schoonen van Trouw de beste vraag van vanavond niet echt op. De vraag kwam van één van de studenten: ‘Hoe verschillen democratie en mediacratie?’. De PVV bepaalt momenteel de agenda. Hoe kan dat? De media zeggen dat hun lezers het willen lezen. Maar vraag het de mensen en die wijzen naar de media.
Mee naar huis: Ik ben er niet geruster op geworden. Die Harrie van den Berg van de PVV is een slimme man. Hij is vanavond niet echt in de problemen gebracht. Heel salonfähig speelt hij in op allerlei vooroordelen. Zo mobiliseert de PVV onvrede, zonder werkelijk idealen te hebben.
Terug: Ik kom regelmatig naar het Wereldpodium. Ik vind het een haast ouderwets goed initiatief. En van mij mogen er meer van dit soort ‘nationale’ thema’s aan bod komen, ook al heet het ‘Het Wereldpodium’.

Naam: Kim Habets (24)
Woonplaats: Tilburg
Beroep: masterstudent privaatrecht
Samen met: huisgenote
PVV-standpunt: Ze zoeken het naar mijn idee vooral in binding; hun populistische uitspraken raken mensen. Maar een achterliggende visie of ideologie lijkt te ontbreken, zeker op de lange termijn. Nee, ik heb nooit overwogen om op ze te stemmen.
Opmerkelijk: Interessant om Harrie van den Berg van de PVV hier te horen. Ik wist niet dat ze het debat vaak uit de weggaan. Je verwacht toch juist dat PVV’ers hun ideeën willen uitdragen?
Minpuntje: De sprekers waren het veel met elkaar eens. Ik had meer debat willen zien. Jammer dus dat Van den Berg niet in het forum wilde.
Mee naar huis: Dat Radar discriminatiemeldingen zo goed bijhoudt en registreert, is voor mij nuttig om te weten. Maar zoals de directeur uitlegde: de cijfers zijn wel afhankelijk van de vraag of mensen de moeite nemen om een melding te doen.
Terug: Dit was mijn eerste keer Wereldpodium, ik hoorde van de avond via het Academic Forum. Het concept was een leuke verrassing. Een beetje als De Wereld Draait Door, met veel tempo en afwisseling. Als er weer zo’n spannend maatschappelijk thema aan de orde komt, kom ik zeker terug.

Drie thema’s
Frans van Peperstraten maakte dit Wereldpodium zijn entree als huisfilosoof en bewees meteen zijn ‘praktisch nut’. Aan het eind van de avond benoemde hij de besproken drie thema’s: het straffen als fenomeen; de gevangenis als verblijfplaats en de gevangenisstraf als fase in het leven.

Anton van Kalmthout, emeritus hoogleraar strafrecht en vreemdelingenrecht, vertegenwoordigde de wetenschappelijke kennis over straf en opsluiting. Talloze onderzoeken naar het nut van gevangenisstraf, de kans op recidive en het belang van resocialisatie, leveren geen geruststellende resultaten op.

Gevangenisstraf breekt veel af door mensen te isoleren van hun sociale contacten en hun dagelijks leven. Zeker 50% vervalt na de straf opnieuw in de fout en een derde belandt binnen twee jaar weer in de cel. En dan te bedenken dat gevangenisstraf zo’n 200 jaar geleden ingevoerd werd als humaan alternatief voor lijfstraffen, schandpaal en doodstraf. In al die jaren is het een probleem gebleven dat detentie de terugkeer naar de samenleving bemoeilijkt. Van Kalmthout constateerde dat in crisistijd bezuinigd wordt op resocialisatieprogramma’s waardoor recidive nog hoger wordt. De gevangenis beantwoordt dus wel aan de primaire behoefte om misdadigers te straffen en de samenleving tegen hen te beschermen, maar voldoet veel minder om op lange termijn misdaad te verminderen en criminelen weer op te nemen in diezelfde samenleving.

Kakkerlakken en zweetvoeten
Een volgende kwestie: hoe dient een gevangenis eruit te zien? Een oppervlak van 10 m2 met een bedbank, tafel, stoel, boekenplank, wc en douche voor een of twee personen, zoals in Nederland gebruikelijk is? Of een ruimte van 30 m2 voor 30 tot 40 mensen waar kou, stank en herrie de atmosfeer bepalen en de kakkerlakken welig tieren, zoals Joseph Oubelkas in Marokko meemaakte?

Om dit te ervaren, gingen de bezoekers van het Wereldpodium met z’n dertigen gewillig op de planken vloer van De Nieuwe Vorst liggen. De kakkerlakken en de zweetvoeten bleven achterwege, maar behoorlijk krap was het wel. Joseph Oubelkas belandde door een samenloop van misverstanden in de Marokkaanse gevangenis en werd veroordeeld tot 10 jaar cel. Alle ontberingen die je je daarbij kunt voorstellen, werden zijn deel. Na vier en half lange jaren, kon hij zijn straf uitzitten in Nederland en werd hier onmiddellijk vrijgesproken. Zijn bizarre ervaringen en de brieven van zijn moeder om hem overeind te houden, zijn gebundeld in het boek ‘400 brieven van mijn moeder’ waarmee Oubelkas nu op toernee is langs de Nederlandse gevangenissen. Vergelijkbare onthutsende verhalen vertelde Noa Lodeizen, oprichtster van Young in Prison, een Nederlandse stichting die zich het lot aantrekt van kinderen in gevangenissen in Malawi, Colombia, Suriname en Zuid-Afrika. Ook hier geldt: mensonterende omstandigheden en geen perspectief op een waardige terugkeer naar de samenleving. Noa memoreerde eveneens de stank, de kinderen in kooien en de zieken die er vaak ernstig aan toe zijn. De medewerkers en vrijwilligers van haar stichting werken met reïntegratieprogramma’s op basis van creativiteit, scholing en sociale vaardigheden om kinderen weer perspectief te geven. Ook in Nederland is inmiddels belangstelling voor de programma’s van Young in Prison.

Extra beveiliging
Paul Koehorst was directeur van de EBI in Vught, de Extra Beveiligde Inrichting voor criminelen met een hoog ontsnappingsrisico. Uit deze EBI, een gevangenis in een gevangenis, is nooit iemand ontsnapt maar ook Koehorst weet uit ervaring dat detentie meer moet zijn dan goede beveiliging. Eén ding is mensen opsluiten, de protocollen opstellen en de regels handhaven, een ander punt is om de samenleving als geheel veiliger te maken. Daarvoor blijft gevangenisstraf een twijfelachtig middel.

Dat het thema ook muzikaal te vertalen is, liet de Tilburgse troubadour Jacques Mees zien en horen. Met de prisonblues van Johnny Cash en Bob Dylan, maakte hij een muzikaal statement over het gevangenisleven. Olga van Wonka zorgde voor het bijpassende pauzehapje: water en brood plus: brood met kruiden en water met een smaakje.

Vrijheidsbeneming
Na de pauze kwamen, in een stevige discussie met de zaal, alle dilemma’s nogmaals langs: korter of langer straffen; een streng of een soepel regime; leven in de gevangenis al of niet vergelijkbaar met het leven daarbuiten. Alle sprekers benadrukten dat vrijheidsbeneming de eigenlijke straf is en dat de behandeling verder zo humaan mogelijk moet zijn. Dit is ook vastgelegd in de Europese regels. In de zaal werd geopperd dat lange straffen en een sober regime het leed van de slachtoffers meer compenseren. Aangezien er geen verband is tussen de compensatie door de straf en de succesvolle reïntegratie na de straf, blijven deze dilemma’s politiek en samenleving nog wel even bezighouden.

Tekst: Marianne Dagevos
Foto’s: Marloes Coppes

Wat: Theatervoorstelling ‘As I left my father’s house’

Wanneer: woensdag 21 maart 2012, 20.00 – 22.00 uur

Waar: De ontmoetingskerk, Diederikdreef 14, Tilburg (Oud-Noord)

Meer informatie en reserveren: Klik hier voor meer informatie en het reserveren van een toegangskaart.

As I Left My Fathers House vertelt drie hartverscheurende verhalen van vluchtelingen met verschillende culturele en religieuze achtergrond, een jood, een Christen en een Moslim, met teksten uit hun eigen heilige boeken. Ze vertellen over hun wereld, een wereld van mensen die leven met de gevolgen van vijandigheid, geweld en extremisme. Zij vinden steun en inspiratie tijdens hun vlucht in het leven van hun profeten. De parallellen met de verhalen van Mozes, Jezus en Mohammed worden duidelijk. Ook zij hebben moeten vluchten, voor hun onderdrukkers, maar ook voor hun eigen volk.

De overige bijeenkomsten worden ingevuld door een of meerdere gasten die in het onderwerp zijn gespecialiseerd: hoogleraren, journalisten, onderzoekers, bestuurders, ondernemers of andere deskundigen. Zij zullen geen les of lezing verzorgen, maar onder leiding van de redacteur in gesprek gaan met de groep.

De groepsgrootte is 20 tot 25 personen, zodat iedereen in de gelegenheid is om vragen te stellen of gesprekspunten in te brengen. De bijeenkomsten zijn dynamisch, cursisten hebben een actieve rol. De Wereldpodium Academy is in principe bedoeld voor iedereen die geïnteresseerd is in mondiale thema’s en die daarbij verdieping zoekt. De Wereldpodium Academy. Dat is Weten hoe de Wereld Werkt.

Cursusaanbod voorjaar 2012
In het voorjaar van 2012 gaat de Wereldpodium Academy van start met de volgende cursussen. Klik hier voor de inschrijfvoorwaarden.

Cursus: Kosmopolitisme. Een oud idee, een frisse invulling.

Cursus: De laatste miljard. Wat gaan we doen?